پاول کروگمن
روز دوشنبه آکادمی علوم سوئد جایزه نوبل اقتصاد رو به پاول کروگمن اهدا کرد. کروگمن تقریبا از سال ۱۹۹۵ به بعد فعالیت تحقیقاتی جدی نداشته (یا بهتر بگم:فعالیتهای تحقیقاتیش محدود بوده) و بیشتر وقتش صرف نوشتن مقاله برای نیويورک تایمز، سخنرانی و تالیف کتاب گذشته. بسیاری کروگمن رو یک اقتصاددان چپگرای پر حرف میدونند و شاید به همین دلیل هم عدهای بعد از اهدای جایزه مطالبی نوشتند که منصفانه نبود (حتی بعضیها این رو روز بدی برای علم دونستند!!!)
اما در بین اقتصاددونهای آکادمیک کروگمن احترام خاصی داره. بله درسته که دیدگاههای کینزی و چپگرای کروگمن خوشایند همه نیست و بعضا محل بحث زیاده. ولی هیچ کس شکی نداره که مقالات کروگمن در اوایل دهه هشتاد تئوری تجارت بینالممل رو دگرگون کرده (+). اگر لوکاس و پرسکات و سارجنت بینانگزار تئوری مدرن اقتصاد کلان بودند. کروگمن (و هلپمن و …) بنیانگزار تئوری مدرن تجارت بینالملل بودند. بسیاری از اقتصاددونها هم اهدای این جایزه رو پیشبینی میکردند. اهدی جایزه به کروگمن واضح بود. نه به خاطر اینکه کیزنیه یا منتقد دولت بوشه یا مقاله توی نیویورک تایمز مینویسه. بلکه به خاطر اینکه ۳۰ سال پیش کاری کرده که مسیر علم اقتصاد رو تغییر داده.
به نظر من اتفاقا روز دوشنبه روز خوبی برای علم و برای نهاد جایزه نوبل بود. این نشون داد که از اونهایی که سزاوار قدردانی هستند قدردانی میشه.
Ackerloff and Spence are the same. They havent done anything but their thesis which are amazing btw!
——-
Roozbeh:
Very good point
Ali Shourideh
اکتبر 17, 2008 at 10:33 ق.ظ
بايد به اين نكته توجه داشت كه كروگمن در دو جبهه فعاليت مي كند
1) نوشتن مقالات براي نشريات معتبر علمي كه در آنجا به حقيقت بها داده مي شود (كه ده سالي است كنار گذاشته است)
2) نوشتن در ستون هاي روزنامه نيويورك تايمز كه خوانندگان بالايي دارد و گاهي اوقات حقيقت را فداي تيراژ مي شود و تمايلات حزبي خود را با شيادي به عنوان علم اقتصاد به خورد خوانندگان داده است.
در چنين شرايطي دادن جايزه نوبل به وي انسان را به شك مي اندازد و هر جور فكر و خيالي مي كند با پرسشهايي بي پاسخ. مثلا اينكه كروگمن در مقايسه با ساير برندگان جايزه نوبل جوان است 55 سال، چه ايرادي داشت اين جايزه سال بعد و بعد از برگزاري انتخابات امريكا به وي داده مي شد؟ و نيز با توجه به وجود كساني مثل باگواتي كه كارهاي زيادتري نسبت به وي كرده اند آيا وي مستحق دريافت اين جايزه به تنهايي بوده است؟
البته از حق نگذريم برخي از نوشته هايش در نيويورك تايمز واقعا جذاب و به يادماندني است مثلا اين مطلب را كه در معرفي كارهاي برندگان نوبل سال 2001 نوشت و اين طوري شروع مي شود محشر بود.
What does a Princeton degree have in common with a peacock’s tail? Both are ornaments that demonstrate their possessor’s quality.
http://www.pkarchive.org/column/101401.html
جعفر خيرخواهان
اکتبر 18, 2008 at 10:50 ق.ظ
جعفر عزیز
۱- جایزه رو میشد دیرتر داد. موافقم. ولی اشکالی در این نمیبینم که امسال این جایزه داده بشه.
۲- آیا کسان دیگری هم مستحق این جایزه بودند؟ بله. به نظر من هلپمن هم باید امسال به همراه کروگمن جایزه رو میبرد.
ولی هیچکدوم از اینها دلیل نمیشه که کروگمن رو مستحق اهدای این جایزه ندونیم. ممکنه توی روزنامه هر دریوری دلش میخواد بنویسه. ولی ۳۰ سال پیش نبوغش اثر بزرگی در تغییر نگرش اقتصاددونها به اقتصاد بینالملل داشته. دلیل اهدای جایزه نوبل هم همین بوده.
روزبه حسینی
اکتبر 18, 2008 at 12:34 ب.ظ
انشالله يه روزي حق ما را هم بدهند!!!!!
مهدي
اکتبر 19, 2008 at 6:33 ق.ظ
اين دو نوشته از ديكسيت و ديويد وارش بحث در گرفته بر سر نوبل گرفتن كروگمن را به خوبي جمع بندي مي كنند:
Why Krugman got the Nobel Prize: Economics, not polemics
http://www.voxeu.org/index.php?q=node/2463
The prize has nothing to do with the Op Ed columns and would have come to Krugman just the same if he had never written a single one of them. The prize celebrates his achievements in science, not in the policy arena.
The Professor and the Columnist
http://www.economicprincipals.com/issues/2008.10.19/340.html
But the fact that the Swedish prize authorities moved Krugman’s contribution to trade theory to the top of their list, ahead of several other skeins of earlier work in other fields that are awaiting recognition, coupled with their decision to give it to him alone, rather than also recognizing Helpman, of Harvard University, his co-author in two influential monographs, was a clear indication that the Swedes wanted to send a message along with the stardust: that they enjoy reading the penetrating and acerbic commentary that he writes in his second career as a twice-a-week newspaper columnist.
و اسامي پيشنهادي ديكسيت براي نوبل سال آينده
Here is my nomination for next year’s prize: Romer, Grossman, and Helpman for endogenous growth theory.
جعفر خيرخواهان
اکتبر 20, 2008 at 1:47 ب.ظ
in weblog Jamshid Assadi ro didid?
http://www.assadionline.com/
Rasoul Namazi
اکتبر 22, 2008 at 5:26 ق.ظ